{"id":2227,"date":"2013-05-11T18:47:10","date_gmt":"2013-05-11T16:47:10","guid":{"rendered":"http:\/\/www.johannapas.be\/core\/?p=2227"},"modified":"2013-05-11T20:00:07","modified_gmt":"2013-05-11T18:00:07","slug":"het-geheugen-van-het-lichaam","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/het-geheugen-van-het-lichaam\/","title":{"rendered":"Het geheugen van het lichaam"},"content":{"rendered":"

Het is vandaag exact 7 jaar geleden dat Hans Van Themsche op zo’n vijftig meter van mijn werk Song\u00fcl Ko\u00e7 neerschoot (omdat ze een hoofddoek droeg terwijl ze op een bankje zat te lezen), vervolgens verder wandelde naar de Zwartzusterstraat en daar Oulematou Niangadou (omdat ze een donkere huid had) en vervolgens het kind waarop ze paste neerschoot (omdat het zo huilde). Na het schot en het rumoer dat ontstond, gebeurde er naar mijn gevoel heel lang niets. Omstaanders boden eerste hulp, het leek eindeloos lang te duren voor de ambulance kwam, en ondertussen reden er auto’s door de straat, werden er pakjes afgeleverd op mijn werk, kwamen er klanten langs die een boek kochten…<\/p>\n

De onrust zat ook toen in mijn lichaam, buiten ging alles gewoon door, terwijl we niet precies wisten wat er gebeurd was, wat er om de hoek van de straat… Die schoten hoorden we niet eens, we wisten niet wat daar gebeurde. In een stad is al wat om de hoek gebeurt, of achter gesloten deuren en in kelders van huizen, onzichtbaar. Wat ik me herinner is vooral hoe surrealistisch het was. Hoe alles gewoon doorging terwijl in enkele minuten het leven van talloze mensen onherstelbaar werd ontwricht, hoe een van haat vervulde jongen zijn tocht verderzette…<\/p>\n

Voor het eerst in mijn leven begreep ik waarom mensen bloemen leggen op een onheilsplek, wat het belang is van iets doen of zeggen dat de wandaad compenseert, iets om het gevoel vorm te geven van verzet zonder geweld, van woede zonder agressie. Om de cirkel te breken en niet verder te zetten.<\/p>\n

Het is zeven jaar geleden en ik hoef het niet in mijn agenda te zetten om het me elk jaar weer te herinneren, precies op deze dag. Het is mijn lichaam dat het lijkt te weten, dat bij de geuren om me heen, de zweem van zomer en de lange dagen, zich opeens herinnert hoe dat schot weerklonk, hoe het licht op straat viel, hoe groen de struiken op het pleintje waren\u00a0\u2014 en hoe ik vanaf toen besefte dat de haat die in een samenleving leeft langzaam gist, zich samenbalt, en in de huid van een jongen kruipt om daar een uitweg te zoeken…<\/p>\n

\"foto:<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

Het is vandaag exact 7 jaar geleden dat Hans Van Themsche op zo’n vijftig meter van mijn werk Song\u00fcl Ko\u00e7 neerschoot (omdat ze een hoofddoek droeg terwijl ze op een bankje zat te lezen), vervolgens verder wandelde naar de Zwartzusterstraat en daar Oulematou Niangadou (omdat ze een donkere huid had) en vervolgens het kind waarop […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","footnotes":""},"categories":[11],"tags":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p8pym5-zV","jetpack-related-posts":[{"id":2456,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/niezen-een-verhaal\/","url_meta":{"origin":2227,"position":0},"title":"Niezen – een verhaal","author":"Johanna","date":"28 augustus 2013","format":false,"excerpt":"of: Om een boek te lezen moet je de rug soms breken Johanna Pas (Dit verhaal verscheen eerder in de verhalenbundel Het experiment van Uitgeverij LaVita Publishing) Wat had ik m\u00f3\u00e9ten zeggen. Ze wilde niet bij mij zijn. Dat kon ik voelen aan de manier waarop ze haar hand op\u2026","rel":"","context":"In "tekst"","block_context":{"text":"tekst","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/tekst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2013\/08\/mei-2013-009.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":3335,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/witte-inkt\/","url_meta":{"origin":2227,"position":1},"title":"Witte inkt","author":"Johanna","date":"11 december 2014","format":false,"excerpt":"Op 10 december presenteerde klas 10C van De Es in Berchem hun po\u00ebzieproject: \"Witte inkt\". Ik was erbij op uitnodiging van een van de ouders omdat de jongeren, tot mijn verrassing, ook fragmenten uit mijn bundel Soms gaan bomen staande dood hadden geselecteerd voor hun stuk. Omdat ik geen idee\u2026","rel":"","context":"In "tekst"","block_context":{"text":"tekst","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/tekst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/12\/witte-inkt-004-300x201.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":3034,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/mieren-een-verhaal\/","url_meta":{"origin":2227,"position":2},"title":"Mieren – een verhaal","author":"Johanna","date":"29 maart 2016","format":false,"excerpt":"Mieren\u00a0\u2013 Johanna Pas Ik zit op de patio en kijk naar de mieren. Een\u00a0briesje\u00a0streelt mijn stramme schouders. De mieren lopen tussen de voegen, over en langs elkaar heen. Een ordeloze horde in een ordelijke stroom.\u00a0Van bovenaf lijkt het of er een lijn zit in wat ze doen, maar die is\u2026","rel":"","context":"In "tekst"","block_context":{"text":"tekst","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/tekst\/"},"img":{"alt_text":"Mier - mjp","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/image-e1399743049608.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/image-e1399743049608.jpg?resize=350%2C200 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/image-e1399743049608.jpg?resize=525%2C300 1.5x"},"classes":[]},{"id":3043,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/dictators\/","url_meta":{"origin":2227,"position":3},"title":"Dictators – voor wie ze zo wil noemen","author":"Johanna","date":"15 mei 2014","format":false,"excerpt":"Portugal leren begrijpen, les 3 'O, nee,' zei de vrouw in het Portugees, 'Salazar was goed,' en beende weg om de afwas te gaan doen. We hadden al meer dan een uur zitten praten. Ze hadden me uitgenodigd om bij hen koffie te komen drinken na het eten - ik\u2026","rel":"","context":"In "tekst"","block_context":{"text":"tekst","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/tekst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/graffiti-espinho-4-300x224.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":3121,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/gedwongen-repatrieringen\/","url_meta":{"origin":2227,"position":4},"title":"gedwongen repatri\u00ebringen","author":"Johanna","date":"1 juli 2014","format":false,"excerpt":"Op 22 september 1998 werd Semira Adamu tijdens een gedwongen repatri\u00ebring gedood door de politie-agenten die haar begeleidden. Gedwongen verwijderingen en opsluiting van mensen die geen misdrijf hebben gepleegd, gebeurt nog steeds in Belgi\u00eb, evenals het criminaliseren van mensen die zich ertegen verzetten. Onder dit gedicht dat ik daarover schreef\u2026","rel":"","context":"In "gedichten"","block_context":{"text":"gedichten","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/gedichten\/"},"img":{"alt_text":"","src":"","width":0,"height":0},"classes":[]},{"id":2764,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/boekverkoper\/","url_meta":{"origin":2227,"position":5},"title":"Ik ben een slechte boekverkoper","author":"Johanna","date":"21 januari 2014","format":false,"excerpt":"Ik ben een slechte boekverkoper. Veel mensen zullen dit niet willen beamen en toch is het zo. Daarom zal ik u uitleggen waarom. Elke keer weer overvalt het me, als ik in de winkel sta en er komt iemand binnen die echt op zoek is naar een boek, iemand die\u2026","rel":"","context":"In "tekst"","block_context":{"text":"tekst","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/tekst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/01\/januari-012-225x300.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2227"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2227"}],"version-history":[{"count":6,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2227\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2231,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2227\/revisions\/2231"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2227"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2227"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2227"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}