{"id":2345,"date":"2013-07-04T10:22:26","date_gmt":"2013-07-04T08:22:26","guid":{"rendered":"http:\/\/www.johannapas.be\/core\/?p=2345"},"modified":"2013-07-04T23:33:03","modified_gmt":"2013-07-04T21:33:03","slug":"wolken-2","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wolken-2\/","title":{"rendered":"verlangen naar wolken"},"content":{"rendered":"

1
\nHier was regen en donkere wolken. Waar ze
\nvertrokken was had koud lichtblauw de hemel
\nopgevuld. Ze wist niet of ze wilde weten waarom
\nze weer vertrokken was toen blauw de lucht<\/p>\n

de zon een bundel stralen zonder kern \u2014 en waar
\nze aankwam wolken en niemand die haar aansprak<\/p>\n

2
\nIn het licht van het treintoilet waren haar ogen
\nanders. Ze ontdekte een puist waar haar hals
\nwerd bedekt door haar sjaal en ze keek naar
\nhaar gezicht \u2014 vooral de ogen \u2014 om te zien<\/p>\n

of ze haar kon vertrouwen met wie ze haar
\nreis was begonnen. Dat was niet altijd zo<\/p>\n

3
\nmaar ze zag het meestal op tijd aan die ogen.
\nDan ging ze zitten, in een stationsbuffet, en
\nwachtte, en dronk koffie en vergeleek de smaak
\nmet koffie in de andere buffetten. En als ze<\/p>\n

in de spiegel weer haar eigen ogen zag en wist
\ndat ze zichzelf weer kon vertrouwen, dan
\nvolgde ze opnieuw de blauwe lucht<\/p>\n

4
\nZe kwam aan in een station waar licht in stralen
\ndoor een koepel viel en gras op het perron tussen
\nde tegels groeide \u2014 er waren nergens woorden.
\nZe liep de berm langs door de kiezels naast de<\/p>\n

sporen in de richting van de blauwe lucht.
\nMaar stond plots stil en draaide zich om en rende
\nen rende, voor het eerst sinds lang<\/p>\n

5
\nZe kwam aan in de leegte van een grote stad
\nen ze hield meteen van de kou die haar sneed en
\nhaar niezen deed en haar zachtjes omarmde. Ze
\nvoelde zich thuis. Ze doolde dagenlang door<\/p>\n

lege bruine straten langs het spoor en niemand
\ndie haar zag. Toen wist ze zeker dat er geen
\nherinneringen waren en dat ook hier de
\nblauwe lucht haar zou verjagen. Ooit<\/p>\n

6
\nZe praatte met een man die over haar kwam
\nzitten en die haar een sigaar aanbood \u2014 die ze
\naannam en aanstak en waar ze misselijk van
\nwerd. Ze zweette maar ze vond het aangenaam.<\/p>\n

Terwijl hij praatte bleef ze naar zijn handen staren
\nen toen hij weg naar de wc haar zitten liet, staarde
\nzij uit het raam de wolkeloze hemel in, en toen hij
\nweer terug kwam, was ze weg \u2014 al had ze<\/p>\n

van die handen kunnen houden.<\/p>\n

7
\nWanneer ze moe haar ogen sloot zag ze nog steeds
\ndie handen en vergat ze zijn gezicht. Ze wilde niet
\nin ogen zien die ze niet kon vertrouwen \u2014 alleen
\nhaar eigen ogen \u2014 maar van haar eigen kleine handen<\/p>\n

hield ze niet.<\/p>\n

\"foto:<\/a><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":"

1 Hier was regen en donkere wolken. Waar ze vertrokken was had koud lichtblauw de hemel opgevuld. Ze wist niet of ze wilde weten waarom ze weer vertrokken was toen blauw de lucht de zon een bundel stralen zonder kern \u2014 en waar ze aankwam wolken en niemand die haar aansprak 2 In het licht […]<\/p>\n","protected":false},"author":3,"featured_media":0,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_jetpack_newsletter_access":"","footnotes":""},"categories":[4],"tags":[],"jetpack_featured_media_url":"","jetpack_sharing_enabled":true,"jetpack_shortlink":"https:\/\/wp.me\/p8pym5-BP","jetpack-related-posts":[{"id":3239,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/fransesca\/","url_meta":{"origin":2345,"position":0},"title":"fransesca","author":"Johanna","date":"11 september 2014","format":false,"excerpt":"Verhalen over Fransesca \u00a0 1. Fransesca woonde in een hutje bij de zee. Ze woonde daar met twee. Dat was soms wel wat eenzaam. Er waren struiken distels duinen. Soms kwamen er mensen langs dan moest ze zich verschuilen en huilde ze de zoute tranen die ze van de zeewind\u2026","rel":"","context":"In "gedichten"","block_context":{"text":"gedichten","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/gedichten\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/01\/zee-klein-180114-028-225x300.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":2456,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/niezen-een-verhaal\/","url_meta":{"origin":2345,"position":1},"title":"Niezen – een verhaal","author":"Johanna","date":"28 augustus 2013","format":false,"excerpt":"of: Om een boek te lezen moet je de rug soms breken Johanna Pas (Dit verhaal verscheen eerder in de verhalenbundel Het experiment van Uitgeverij LaVita Publishing) Wat had ik m\u00f3\u00e9ten zeggen. Ze wilde niet bij mij zijn. Dat kon ik voelen aan de manier waarop ze haar hand op\u2026","rel":"","context":"In "tekst"","block_context":{"text":"tekst","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/tekst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2013\/08\/mei-2013-009.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":1348,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/zonlicht\/","url_meta":{"origin":2345,"position":2},"title":"zonlicht","author":"Johanna","date":"24 mei 2012","format":false,"excerpt":"Toen zonlicht op het water viel De stemmen in haar hoofd die riepen om haar handen waren al lang vervlogen toen zij haar voeten in de koude aarde zette. Haar stappen galmden niet, de grond was zompig en niemand zag of hoorde haar. Er was geen ochtend en er was\u2026","rel":"","context":"In "gedichten"","block_context":{"text":"gedichten","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/gedichten\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2012\/05\/030720112255-225x300.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":3043,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/dictators\/","url_meta":{"origin":2345,"position":3},"title":"Dictators – voor wie ze zo wil noemen","author":"Johanna","date":"15 mei 2014","format":false,"excerpt":"Portugal leren begrijpen, les 3 'O, nee,' zei de vrouw in het Portugees, 'Salazar was goed,' en beende weg om de afwas te gaan doen. We hadden al meer dan een uur zitten praten. Ze hadden me uitgenodigd om bij hen koffie te komen drinken na het eten - ik\u2026","rel":"","context":"In "tekst"","block_context":{"text":"tekst","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/tekst\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/05\/graffiti-espinho-4-300x224.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":2779,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/tij\/","url_meta":{"origin":2345,"position":4},"title":"tij","author":"Johanna","date":"25 januari 2014","format":false,"excerpt":"Hoe moet ik dan naar jou komen, zeg je. Kom dan naar mij als naar een zee waarvan je weet gelooft \u2013 nee geen van deze woorden is correct \u2013 waarvan je met je lichaam weet en zonder woede of verzet ook aanneemt dat ze eindeloos is en onvoorspelbaar dat\u2026","rel":"","context":"In "gedichten"","block_context":{"text":"gedichten","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/gedichten\/"},"img":{"alt_text":"","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2014\/01\/zee-klein-180114-028-225x300.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200},"classes":[]},{"id":3577,"url":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/de-draad\/","url_meta":{"origin":2345,"position":5},"title":"de draad","author":"Johanna","date":"16 december 2015","format":false,"excerpt":"Ga nergens heen waar ik je niet kan komen halen, zei ze. Maar zij was het die ging, die verder ging dan ik kon kijken, haar woorden achterliet bij mij, de waanzin en de onrust in haar hoofd ontvluchtte, mijn ogen in een ander zocht. Zij was het die, toen\u2026","rel":"","context":"In "gedichten"","block_context":{"text":"gedichten","link":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/category\/gedichten\/"},"img":{"alt_text":"tekening: Het bewenen van ons - Didier Van De Steene","src":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/het-bewenen-van-ons-Didier-Van-De-Steene-593x840.jpg?resize=350%2C200","width":350,"height":200,"srcset":"https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/het-bewenen-van-ons-Didier-Van-De-Steene-593x840.jpg?resize=350%2C200 1x, https:\/\/i0.wp.com\/www.johannapas.be\/core\/wp-content\/uploads\/2015\/12\/het-bewenen-van-ons-Didier-Van-De-Steene-593x840.jpg?resize=525%2C300 1.5x"},"classes":[]}],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2345"}],"collection":[{"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/users\/3"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/comments?post=2345"}],"version-history":[{"count":9,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2345\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":2355,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/posts\/2345\/revisions\/2355"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/media?parent=2345"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/categories?post=2345"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/www.johannapas.be\/core\/wp-json\/wp\/v2\/tags?post=2345"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}